Dual Intent Nedir? H-1B, L-1 ve O-1 Arasındaki Ayrımlar

Dual intent, kişinin belirli bir göçmen olmayan statünün geçici koşullarına uymayı planlarken gelecekte kalıcı oturuma geçme niyetine de sahip olabilmesidir. Bu kavram tüm geçici vizelere uygulanmaz ve Green Card uygunluğu sağlamaz.

Vize, statü, göçmen dilekçesi ve Form I-485 ayrı işlemlerdir. Bir göçmen dilekçesinin sunulması mevcut statüyü her durumda otomatik iptal etmez; ancak sonraki vize, giriş ve statü işlemlerindeki etkisi kategoriye göre değişir.

H-1B ve L-1 düzenlemeleri, onaylı veya bekleyen bir göçmen dilekçesi ile kalıcı oturum amacı bulunmasının bu sınıflar için tek başına ret nedeni olmamasını açıkça kabul eder. Bu koruma, kişinin geçerli dilekçe ve statü koşullarını sürdürme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.

H-1B veya L-1 sahibi olmak Green Card sürecini otomatikleştirmez. PERM, I-140, aile dilekçesi, vize numarası ve I-485 gibi ilgili yolun tüm şartları ayrıca karşılanmalıdır.

O-1 düzenlemesi, yabancı ikametini koruma şartı koymaz ve işgücü sertifikası ya da göçmen dilekçesi bulunmasının O-1 dilekçesini tek başına reddetmek için kullanılmamasını öngörür. Buna rağmen O-1, H-1B ve L-1 ile bütün seyahat ve I-485 istisnalarını paylaşmaz. Bu nedenle O-1 için doğrudan tam dual intent etiketi kullanmak yerine ilgili işlem kuralı ayrı incelenmelidir.

E-2 başvurucusu ise statü sona erdiğinde ABD'den ayrılma niyetini göstermelidir. E-2 sahibi başka bir göçmenlik yoluna uygun olabilir, ancak E-2 koruması H-1B veya L-1 dual intent kuralıyla aynı değildir.

B-1/B-2, F-1 ve birçok J-1 başvurucusu INA 214(b) kapsamında başvurduğu geçici kategoriye uygun olduğunu ve gerekli geçici niyeti göstermelidir. Bekleyen bir göçmen dilekçesi önemli bir olgu olabilir, fakat her dosyada otomatik ret sonucu doğurmaz. Başvurucunun seyahat amacı, bağları, önceki uyumu ve beyanlarının tutarlılığı birlikte değerlendirilir.

J-1 sahipleri ayrıca bazı programlarda iki yıllık yabancı ikamet şartına tabi olabilir. Bu şart dual intent tartışmasından ayrı bir konudur.

Dışişleri Bakanlığının 90 günlük yaklaşımı, belirli vize ihlalleri sonrası önceki beyanın yanlış olup olmadığını değerlendiren konsolosluk rehberidir. USCIS için herkese uygulanan otomatik bekleme kuralı değildir ve 90 gün geçmesi giriş anındaki yanlış niyeti temizlemez.

Turist olarak girerken önceden planlanan kalıcı yerleşme niyetini gizlemek, süre ne olursa olsun yanlış beyan incelemesine yol açabilir. Doğru yaklaşım belirli bir gün sayısını beklemek değil, girişteki gerçek amacı doğru beyan etmektir.

Bekleyen I-485 sırasında advance parole alınmadan ABD dışına çıkmak, düzenlemedeki bir istisna yoksa başvurunun terk edilmiş sayılmasına yol açabilir. Geçerli H-1B veya L-1 statüsünü sürdüren bazı kişiler için ayrı istisnalar vardır. O-1, E-2, F-1 ve B-1/B-2 sahipleri bu istisnaların kendilerine otomatik uygulandığını varsaymamalıdır.

Advance parole da yeniden kabulü vaat etmez. Seyahat öncesi statü, geçerli vize, I-485 dayanağı ve olası inadmissibility konuları birlikte kontrol edilmelidir.