ABD Vize İstatistikleri Nasıl Okunur? Türkiye İçin Kategoriler

Department of State, göçmen olmayan vizeler için aylık olarak vatandaşlık ve vize sınıfına göre düzenleme tabloları yayımlar. Bu tablolar, belirli dönemde düzenlenen vizeleri gösterir. Vize düzenleme verisi başvuru sayısı değildir; reddedilen, geri çekilen veya henüz sonuçlanmayan dosyaları tam olarak göstermez.

Bu nedenle "en çok rağbet gören vize" ifadesini resmî bir talep sıralaması gibi okumamak gerekir. Yayımlanan tablolardan güvenle çıkarılabilecek sonuç, Türkiye vatandaşlarına düzenlenen vize sınıflarının dönemsel dağılımıdır. Başvuru ilgisi, uygunluk ve düzenlenen vize sayısı birbirinden farklı ölçütlerdir.

B-1/B-2, kısa süreli iş ziyaretleri ve turizm için kullanılan ziyaretçi vizesidir. Bu kategoride düzenlenen vize sayısı, başvuru yapan kişi sayısı veya Türkiye toplumunun seyahat tercihleriyle aynı veri değildir. Bir kişinin yeniden vize alması, farklı mali yıllar ve kullanılan vatandaşlık ya da temsilcilik tablosu karşılaştırmayı etkiler.

B-1/B-2 ile ABD'de bir işte çalışmak veya kalıcı olarak yerleşmek uygun değildir. Seyahat amacı, masrafların karşılanması ve kişisel koşullar her dosyada ayrıca değerlendirilir.

F-1 akademik eğitim ve uygun dil eğitimi; J-1 ise onaylı değişim programları için kullanılır. İki kategorinin program yapıları farklı olduğundan rakamlar aynı başlık altında birleştirilmemelidir. Belirli bir yıldaki değişimi açıklamak için aynı dönem ve tanımdaki resmî tablolar gerekir.

Türkiye, E-2 anlaşmalı ülke listesindedir. E-2 başvurusunda yatırımın gerçek ve faal bir ABD işletmesine bağlanması, ticari risk altında olması, işletmenin marjinal olmaması ve başvuru sahibinin işletmeyi geliştirme ve yönetme konumunda bulunması incelenir.

E-2 mevzuatı herkes için sabit bir asgari yatırım tutarı belirlemez. Yatırımın yeterliliği işletmenin toplam maliyeti ve niteliğiyle birlikte değerlendirilir. E-2 geçici bir statüdür; doğrudan Green Card vermez. Eş ve çocukların statüsü ile çalışma yetkisi de kendi kurallarına göre incelenir.

H-1B uzmanlık mesleği ve işveren sponsorluğu, L-1 uygun şirketler arasındaki yönetici veya uzman çalışan transferi, O-1 ise olağanüstü yetenek ya da başarı ölçütleri üzerine kurulur. Bu kategorilerin çoğunda konsolosluk aşamasından önce USCIS petisyonu gerekir.

Bir kategoride daha fazla vize düzenlenmesi, o kategorinin daha kolay veya kişiye daha uygun olduğunu göstermez. İşveren yapısı, görev tanımı, eğitim, deneyim, şirket ilişkisi ve kanıt kalitesi belirleyicidir. Ayrıca bir geçici çalışma vizesinin daha sonra ayrı bir Green Card kategorisine zemin oluşturabilmesi, kalıcı oturumun otomatik olduğu anlamına gelmez.

DV programında ilk kayıt, seçilme ve vize düzenlenmesi ayrı aşamalardır. Kayıt sayısı veya seçilen kişi sayısı, Green Card verilen kişi sayısı olarak yorumlanamaz. 6 Eylül 2026 kontrolünde DOS, Aralık 2025 DV vize basımı duraklamasının 28 Ağustos 2026 itibarıyla artık yürürlükte olmadığını bildiriyor. DV-2027 kayıt ve sonuç takvimi için resmî duyuru izlenmelidir; mevcut duyuru tarihlerinin ayrıca açıklanacağını belirtiyor.

Aile temelli ve istihdam temelli göçmen vizeleri, aylık göçmen olmayan vize tablolarıyla aynı ölçüme dahil edilmez. I-130, I-140 veya başka bir petisyonun onayı da tek başına vize düzenlenmesi anlamına gelmez. Sayısal sınıra tabi kategorilerde öncelik tarihi ve Visa Bulletin ayrıca önem taşır.

Bu nedenle B-1/B-2, F-1 veya E-2 verileriyle aile temelli Green Card ya da EB kategorilerini aynı sıralamada karşılaştırmak yanıltıcıdır. Önce geçici seyahat ile kalıcı göç hedefi ayrılmalıdır.

Doğru vize sınıfı üç soruyla başlar: ABD'de ne yapacaksınız, ne kadar süreyle yapacaksınız ve bu faaliyetin yasal dayanağı nedir? Turistik ziyaret için çalışma vizesi, eğitim için ziyaretçi vizesi veya kalıcı göç amacı için geçici vize kurgulamak doğru değildir.

Resmî istatistikler pazar eğilimini anlamaya yardım eder; kişisel uygunluk değerlendirmesinin yerini tutmaz. Başvuruda kategorinin tüm şartları ve kişinin gerçek amacı birlikte incelenir.